Gisteren aangekomen in Santiago en na een nachtje slapen vroeg op voor de vlucht naar Paaseiland. Vroeg uit de veren en op naar de bus. De vlucht gaat 5 uur duren richting het westen.

We hadden gisteren al even gekeken waar de bus zou stoppen, want het bordje van de bushalte stond er niet (meer). Ik had op internet al gelezen dat de bus er om de 10 minuten langs komt, dus moet wel gaan lukken. 
We waren al voor de wekker wakker, die Nederlandse tijd ben je niet in 2 nachten kwijt en stonden ruim op tijd bij de bushalte. Die pikt ons op de verwachte plek op en door naar het vliegveld. Deze verbinding van Centropuerto.cl is voor ons perfect, stopt op nog geen 200 meter van de studio en snel van en naar het vliegveld.


We dachten dat het zo vroeg wel rustig zou zijn op het vliegveld, nee dus. Om het voor iedereen eerlijk te laten verlopen is er voor alle incheck balies 1 rij, maar die mag er dan ook wel zijn. En of je nu wel of niet je boarding pass hebt, maakt niet uit. Na een klein uurtje waren we er doorheen en konden we doorlopen naar de gate. Daar stond een Dreamliner Boeing 787, prima dus, om daarmee de kleine 5 uur naar Paaseiland te vliegen. 

De aankomst op Paaseiland is wel spectaculair je vliegt laag over zee aan en pas op het laatste moment zie je dat er een landingsbaan begint. Er was ook nog wat zijwind, wat de landing af maakte. Het is echt een heerlijk vliegveld, maar 1 vliegtuig en je loopt naar het luchthaven gebouw. 

Daar binnen hebben we maar meteen de toegangsbewijzen voor de parken gekocht, we willen toch wel even die beelden zien. 54.000 Chileense Pesos is het ondertussen, ongeveer 77 Euro per persoon. Voor de Chilenen is de toegang wel meer dan de helft voordeliger. Het gaat er allemaal kneuterig aan toe. In een relatief kleine ruimte loopt 1 band voor de koffers, waar de mensen in drie tot 5 rijen dik strak opgepakt staan. Zo nu en dan valt er wel eens een koffer aan de verkeerde kant van de band af. Dat overkwam ons ook, dan spring je over de band en zorg je dat je koffer aan de andere kant komt. Buiten gekomen stond er iemand met een bord en Karin haar naam er op, die kwam ons halen. Na een klein rondje door het dorpje zette hij ons af bij de cabins.

De middag hebben we gebruikt om de lokale restaurants en supermarkten in beeld te krijgen en eens wat rond te lopen in de buurt. Je krijgt wel een eiland gevoel, doet me aan Schiermonnikoog denken, Karin denkt aan Texel, omdat er hier auto's rijden. 
Vanavond hebben we uit Tripadvisor, Tia Bertha gevonden voor de beste en grootste Empanadas van het eiland, nog geen 300 meter bij onze cabin vandaan. Op de terug weg hield de dame van de verhuur ons aan en vertelde allerlei weetje over het eiland. Wij hebben bij haar nagevraagd hoe het met autohuur gaat, eind van het liedje is dat we haar auto voor 2 dagen en een zacht prijsje huren. Onze verkenning van de rest van het eiland staat vanaf vrijdagmiddag op het programma.